MIASTO

15 ZDJĘĆ Z WEIDEN
Wszedłem na dach budynku, fotografując obłoki. Nie zwróciłem uwagi na wielka antenę milicyjna, na pobliskim budynku. ….ktoś się łomocze na dachu, wpada groźny milicjant. Ho, ho, mam cie szpiegu. Aparat zabrał i zaciągnął mnie na komisariat. Drogi był ten Pentacon, parę pensji taty kosztował. Po ingerencji znajomej, dostałem go spowrotem, a znajoma dostała na starość strasznej schizofrenii, opowiadając ze ja ciągle okradają, ..
Gdy drżącymi łapami podłączałem kamera pod telewizor, policzki płonęły mi najmocniejsza czerwienia. Wszystko było widać, na monitorze, każdy zakamarek filmowanej ulicy.
PRZYJDZIE TAKI CZAS , ZE BĘDZIE MOŻNA JE ŁĄCZYĆ ZE SOBĄ- zaszumiało głosem mi w głowie. Zobaczyłem siebie podłączającego zdjęcia do wielkiego monitora, wykonanego najzwyklejszym aparatem fotograficznym.
Na sama mysl o tym, schyliłem się z wielkiego żalu, aż do samej podłogi. Uf, jak bardzo zazdrościłem tym z przyszłości. Dlaczego urodziłem się tak szybko?
Może za sto lat, albo dwieście, pomyślałem.
Dzisiaj gdy je przeglądam, nie ciesze się, coś się stało przez te lata.
Dlaczego? Nie kończę pytania, domyślając się reszty, – nazbierałem w międzyczasie furę śmieci.

Zdjęcia trochę podstarzone.