Zbyszek
Spostrzeżenia Sphinx-a, ciałkowego gościa, oddaje mu głos:)
Sphix:
Napisze po prostu coś od siebie.
Może trochę niepewnie, po tylu dziesiątkach konfrontacji, zawiedzeń, a nawet chwilowych rezygnacji….. Kiedy ludzie na zadawanie im pytań odpowiadali poczuciem zagrożenia ich światopoglądów…
Czuję się po prostu, chwilowo jeszcze niepewnie…

1,- POWSTAWANIE HOLONÓW
http://www.mu6.com/holon_creation.html
Powstawanie Holonów PL-1

Wszystko zaczęło się od sfery/obszaru z nieprzerywalną,  dynamiczną membraną.
Po lewej stronie przedstawiamy jak powstaje HOLON.
W rzeczywistości jest to bardzo proste. Dwie części łączą się w nową jedność. Ale ta Jedność stanowi ZJEDNOCZENIE.
Na rysunku widzimy jak żółta aktywna (męska) tuba przenika niebieską pasywną (żeńską). Rezultatem jest nowa sfera/obszar B(a). Ta sfera zwana jest HOLONEM. Posiada on określoną „strukturę” oraz jest „trójwymiarowy”.

Zanim powyższe techniczne ujęcie holonu zostało przedstawione, holony stanowiły abstrakcję wyjaśniającą hierarchiczną korelacyjność – która jest ważnym aspektem w wielu dziedzinach. General Jan Smuts opisywał abstrakcyjną holonistyczną łączność. W 1967 Arthut Koestler opisał Holon – w dalszym ciągu abstrakcję – jako zarówno
„samo-stanowiącą tendencję” (całość), jak i „tendencję integracyjną” (cząstkę).
Zaproponowaliśmy obraz techniczny, zwijający się mechanizm grawitacji, aby przedstawić holon oraz pojęcie które udowadnia kompletną korelacyjność (wzajemne połączenie wszystkiego) we Wszechświecie, a więc także i między ludźmi i wszelkimi aspektami natury.

Pochodzenie dynamicznej membrany może być
rozumiane poprzez Przestrzeń Riemanna.

Matematycznie ujęcie może być zrozumiane przez zaadaptowany Trójkąt Paskala, gdzie poza tradycyjną wersją, dodaliśmy zera oraz znaki nieskończoności. Każda „1” (holon) pochodzi od kombinacji zer. Neutralna energia tła może być nazwana Zerową Energią Pola (ZEP).

Pojęcie holonu jest w stanie topologicznie wytłumaczyć  istotę Kabały. Kabalistyczny ABSOLUT (lub hinduistyczny Brahman) może wytworzyć przez przenikanie siebie trój-warstwowy holon. Daje to trzy Przestrzenie Ain, nazwane Ain, Ain Soph oraz Ain Soph Aur. Dynamiczne interakcje pomiędzy tymi trzema, w dalszym ciągu napędzanymi przez Absolut (Parabrahman) i w dalszym ciągu będącymi Membraną warstwami, spowodowałyby powstanie pomiędzy nimi sukcesywnego łańcucha bardziej złożonych pod-holonów poprzez zjawisko pelastracji (przenikania).

W koncepcji holonu WSZYSTKO rozpoczyna się od dwuwymiarowej sfery z nieprzerywalną membraną. Z obserwacji i doświadczenia wiemy, że nasz wszechświat jest poruszającym się, mocno dynamicznym systemem. Ta Pra-Geometria nie ma kształtu, tylko granicę drgań. Można rzec że brzmi to chaotycznie i nielogicznie. Ta Pra-Geometria NIE jest Holonem, ponieważ nie zawiera struktury, historii ani czasu. Jest potencjałem Wszystkiego. Jest bezpłciowa.

Pra-Geometria

nie-przerywalna
sfera 3D = 2D powierzchnia

pustka

membrana

2WYMIAROWA POWIERZCHNIA WIBRUJE

DRGAJĄCA POWIERZCHNIA reprezentuje
- energię neutralną
- główną zasadę (np. Ruch)
- zestaw startowy do utworzenia pod-
zestawów
Topologiczne Pochodzenie

Górny rysunek wyjaśnia jak żółta (męska) tuba przenika niebieską pasywną (żeńską). Rezultatem jest nowy obszar B(a). A więc Z BEZPŁCIOWEGO systemu tworzone są nowe JEDNOSTKI Z ZAKORZENIONYMI DUALNYMI ASPEKTAMI.

Ważna uwaga:
Każda końcówka zachowuje swoją membranę. Dlatego dwa wymiary w BA są podwójną membraną. Nazywamy to Wymiarową Izolacją.
Gwarantuje to zachowanie Historycznej Integralności holonu oraz wszelkich następująco powstałych holonów.
W kolejnych rysunkach NIE BĘDZIEMY przedstawiać tych podwójnych wewnętrznych membran.

Rozpoczynając od nieprzerywalnej i niemal nieskończenie rozciągliwej membrany, tworzone są następnie poszczególne obszary. Końcówki mogą się przenikać na tryliony sposobów.

Ponieważ membrana jest nieprzerywalna, przy każdym przenikaniu tworzony jest nowy wielowarstwowy obszar. Holon zawsze zawiera cechy/struktury wcześniejszych obszarów, które go stworzyły. Holony mogą także oddziaływać na siebie wzajemnie i łączyć się w bardziej złożone. Pod wpływem wewnętrznych drgań pomiędzy warstwami, mogą powstać nowe wewnętrzne pod-holony, podobnie jak pod wpływem holonów zewnętrznych. Poniższy rysunek przedstawia jak holon B(a) jest w stanie utworzyć pięć odmiennych typów nowych holonów, gdy B(a) jest holonem aktywnym. Bardzo ważne jest zauważenie czegoś nieoczekiwanego: Liczba warstw może się różnić! (patrz liczby).

2. Powstawanie pod-holonów       Różne możliwości B(a) jako holonu
Skupiamy się tylko na holonie B(a)                     AKTYWNEGO i PASYWNEGO

Może on wytwarzać nowe pod-holony.

Przedstawiono inny bardzo ważny aspekt: Holony mają UNIKATOWĄ HISTORIĘ warstwowania! Pokazuje to nam, że wszechświat istotnie nie jest naprzemiennym systemem. Oznacza to, że matematyczne teorie natury i kosmosu które wykorzystują naprzemienność, są bezsensowne. Odwracane lub przestawiane wymiary nie są możliwe w Teorii Ujednolicenia.

Rys. 7 Możliwe są znacznie bardziej złożone kombinacje.
Rysunek przedstawia: Aktywny C(ba) może pelastrować pasywny B(a)
co daje: C(ba) -> B(a) = B(a(c(ba))

Rysunek 7 przedstawia bardziej skomplikowaną kombinację C(ba) pelastrującą (przenikającą) holon B(a), lecz odwrotność, gdzie B(a) pelastruje C(ba) przyniesie całkiem odmienne warstwowanie. Czujny czytelnik powie, że jest to możliwe ponieważ B(a) jest już osadzony pośrodku C(ba) … co jest prawdą … jednak … tuba A może utworzyć drugą tubę na swojej powierzchni i to może pelastrować B w inne miejsce!
Możemy więc powiedzieć, że unikatowe możliwości kombinacji w kosmologii mogą być wyrażone poprzez Liczby Katalońskie.

Te zasady konstruowania holonów już po 5 etapach dają nam 22 unikatowe, odmienne typy holonów. Każdy z nich posiada odmienne warstwowanie, więc wibrują także na swój odmienny sposób.

Przegląd holonów w zestawie PiD
Rysunek ten przedstawia podstawowy holon 2* po wewnętrznej stronie sfery membrany. Daje to 22 różne rodzaje holonów. Istnieje też samo-pelastrujący się podstawowy holon 2° we wnętrzu membrany, ale to nie jest przedstawiony na tym rysunku. Podstawowy holon 2° także daj 22 różne rodzaje holonów.
Otrzymujemy więc dwa następne podstawowe holony (2’ oraz 2”) na zewnętrzu sfery membrany. One również mogą utworzyć 22 kombinacje.
Możemy więc powiedzieć, że owe 88 podstawowych holonów tworzy podstawowe cząstki. Im więcej będą posiadać warstw, tym więcej masy i mniej elastyczności.

Następny rysunek przedstawia pierwsze 8 różnych holonów na zewnątrz i wewnątrz membrany, które wytwarza podstawowy holon 2* po 4 etapach + podstawowy holon 2°. Wszystko to jest zgodne logicznie i przyczynowo, więc nie potrzebujemy Zasady Nieoznaczoności Heisenberga (ZNH), Mechaniki Kwantowej bądź innych super-ustaleń, aby wyjaśnić Uniwersalne wytwarzanie Złożoności.

NIEKTÓRE GŁÓWNE HOLONY (2*, 2°, 2’, 2”) BUDUJĄ SIĘ W BARDZIEJ ZŁOŻONE
HOLONY. MEMBRANA MOŻE WYTWORZYĆ DODATKOWO W KAŻDYM
PUKNCIE SWOJEJ POWIERZCHNI NOWE HOLONY PODSTAWOWE, ALE TAKŻE POD-HOLONY
NA WARSTWACH I POMIĘDZY WARSTWAMI W KAŻDYM HOLONIE.

A więc holony udowadniają korelacyjność wszystkiego z wszystkim… całkowicie holistyczne podejście.

Ponownie:
Pomimo że wszelkie elementy budujące holonu są puste … powstają BUDYNKI.

2 ANIMACJA DRZEWA:
http://www.mu6.com/animated_tree.html
Animacja Drzewa PL

Animowany rysunek dynamiki topologicznej Drzewa Życia

Ważne jest zrozumienie, że zgodnie z wszelkimi naukami ezoterycznymi, wszystko jest wibracją. Teoria strun interpretuje wszechświat jako zbiór trylionów małych, wibrujących strun. Zamiast tego, można je zastąpić jedną, wibrującą struną lub wibrującą membraną, która reprezentuje JEDNOŚĆ.
Istotnym jest także zrozumienie, jak jedność może lokalnie stwarzać dualność (Yin + Yang), która stanowi Prawo Nieprzerywalności. W miejsce eksplodującego „punktu jedności” Hawkinga, zakładam że „jedność” nie może zniszczyć się sama, ponieważ utrzymuje swą własną spójność i esencję. Pod względem religijnym pytanie brzmiałoby: „Dlaczego Bóg (czyli Jedność) popełniałby samobójstwo?,” jak niebezpośrednio sugeruje Hawking.
A więc jedność utworzy lokalne podzbiory, a te podzbiory (holony) są przekonstruowaną membraną.
Więc WSZYSTKIE PODZBIORY są w dalszym ciągu membraną.
Wszelkie manifestacje które możemy ujrzeć i zmierzyć w naszym Wszechświecie (np. fundamentalne cząstki, atomy, molekuły, obiekty i istoty żywe) są wielowarstwową membraną. Warstwowanie natomiast odbywa się poprzez Proces Powszechnego Łączenia. Właśnie ten proces przedstawia poniższy rysunek. Im niżej, tym więcej warstw jest dodawanych. Powoduje to zwiększenie gęstości i pomniejszenie elastyczności.

[rysunek 1 – Drzewo Życia]
Frank Wilczek, zdobywca nagrody Nobla w dziedzinie Fizyki, wskazuje sedno sprawy pytając: „Dlaczego możliwe jest stworzenie ciężkich obiektów z takich, które nie ważą nic?”. Odpowiedź brzmi, tylko poprzez „stworzenie masy z czystej energii”.

Tworzenie Masy wprost z Czystej Energii
Właśnie to przedstawiłem na powyższym rysunku.
Jest on topologicznie całkowicie poprawny.

Dynamiczna membrana reprezentuje czystą energię. Nazywam ją energią „neutralną”, ponieważ nie jest jeszcze zmanifestowana.
Wydzielone wierzchołki membrany mieszają/łączą się ze sobą poprzez czynność pelastracji. Tworzą nową część, która będzie funkcjonować jako całość (jednostka, zwana holonem).

Ta część (ang. „unit”) posiada trzy miejscowe warstwy membrany. Nie 2 warstwy, lecz 3 warstwy. Nie 4, lecz 3. Składa się z wertykalnego wierzchołka (siła, Yang, tłok) który pokryty jest dwoma warstwami pasywnej horyzontalnej tuby (Yin) (ang. „tube”) .
Stąd owa „część” jest dualna, ponieważ zawiera cząstkę siły (+) i cząstkę zależną (-) (przyp. tłum. cząstka aktywna i pasywna). Niemniej jednak „część” jest ciągle połączona z większą całością (Membrana matczyna), a elementy je łączące nie stanowią odrębnej części same w sobie.

Działanie penetracji (które nazywam Pelastracją) zachodzi prostopadle.

W drugim etapie na animowanym obrazku widzimy że centralna (czarna) warstwa poprzez swoje wibracje utworzy kolejne dwa osobne wierzchołki. Jeden wierzchołek pasywny i jeden aktywny, i znów – kontynuując zasadę pelastracji wyjaśnioną powyżej – utworzy nowy – bardziej złożony – holon.

To zagadnienie wyjaśnia zasadniczą różnicę między bozonami a fermionami. W istocie widzimy jak wertykalne działanie można odnieść do energii (ponieważ możemy dodawać energię jak w laserach), a horyzontalne działanie można odnieść do „schłodzonej” (pasywnej) energii, która staje się „strukturą” (masa, materia).

Na animowanym obrazku widzimy jak stopniowo dodawane jest więcej i więcej warstw. Poprzez dodanie warstw miejscowa struktura staje się bardziej gęsta (waga, masa) i bardziej sztywna (twardość, mniejsza elastyczność).
To jest geometryczna odpowiedź na pytanie Wilczka: „Jak tworzy się masa z czystej energii?”.

=== CYTAT Z VIDEO WILCZKA  HYPERLINK „http://mitworld.mit.edu/video/253/” http://mitworld.mit.edu/video/253/ ===
Być może wszechświat nie jest tak pełen słodkich paradoksów. Poszukiwanie ich zdaje się być głęboką intencją prac Wilczka. Fizycy XX wieku, od Einsteina aż po nagrodzone Noblem zwycięskie wysiłki Wilczka, demonstrują Istnienie jako rzeczywistość pełną totalnego rozgardiaszu, na przykład: sub-atomowe cząstki takie jak kwarki i glony, które posiadają małą masę lub nie posiadają jej wcale, „aranżują się nie tylko w protonach i neutronach, ale także we mnie i w tobie”, jak twierdzi Wilczek.

„Dlaczego możliwe jest stworzenie ciężkich obiektów z takich, które nie ważą nic?”, pyta. Tylko poprzez „stworzenie masy z czystej energii”. Te cząstki są w zasadzie „pobudzeniem w skądinąd pustej przestrzeni”.
Wilczek mówi: „To sugeruje coś… pięknego i poetyckiego: masy cząsteczek nie są podobne do  czegoś, nie są metaforycznie sugerowane – są tonami frekwencji wzorów wibracji w dynamicznych próżniach.”
Teoria kwarków i gluonów i silnego oddziaływania wyjaśnia ilościowo „masę protonów, neutronów i ostatecznie ciebie oraz mnie i wszystko dookoła nas”. Ale fizyce nie udało się jeszcze wyhaczyć wszystkich aspektów wszechświata. Wilczek mówi że „w kosmologii, trafiamy na swój odpowiednik, i nie mamy pojęcia co jest grane”. Dzieje się tak dlatego, ponieważ naukowcy nie potrafią wyjaśnić większości masy w kosmosie. 70% masy jest w „ciemnej energii”, która rozpycha wszechświat na boki. Wilczek ma nadzieję że wytłumaczenie ciemnej energii i masy pojawi się wraz z ulepszonymi wzorami, które ujednolicą teorie różnych oddziaływań i wydłużą ich symetryczność. „Upiększanie równań nie prowadzi do brzydkich konsekwencji, ale do wspaniałych niespodzianek” reasumuje.
=== KONIEC CYTATU ===

Możemy zanalizować to zagadnienie patrząc na Trójkąt Pascala. Dla mnie to bardzo przyjemne zagadnienie nie jest kompletne. Nie wskazuje, skąd bierze się ciąg owych aspektów. Wytłumaczę to w następnym animowanym obrazie.
Kluczowe jest przyjęcie, że „materia” jest splątaniem lub związaniem czystej energii.

[rysunek 2 – Trójkąt Pascala]

PAGE  1

http://www.mu6.com/animated_tree.htm

Wczoraj zapragnąłem mieć wgląd w  moje ukryte pretensje, które uzbierałem przez kilkadziesiąt lat życia  Jakież było moje zdziwienie, gdy postrzegłem, ze każdemu ze znajomemu przykleiłem jakaś uwagi. W moim śnie przybrały one wizualna formę. Ukształtowały one fabule moich snów. Ten robił to źle a tamten co innego. Moje pretensja zamieniały się w gwałtownie toczącą się akcje. To co było jedynie niewinny spostrzeżeniem, w świadomym planie, jakaś uwagą dotyczącą czyichś skłonności, stało się w moim śnie wyolbrzymioną i potępianą przeze mnie wadą . Nie akceptowałem jej, traktując ją jako oczywistą i przeoczona przez kogoś słabość, .

2.Marzenia

Następnej nocy zapragnąłem odświeżyć swoje zapomniane pragnienia. I tym razem uwikłałem się w burzliwą akcje snów. Pojawiałem się w rożnych miejscach ziemi, śniąc już dawno zapomniane a złożone sobie kiedyś obietnice. Marzyłem, ożywiając w śnie porzucone plany na życie. Przeszkody pojawiające się w śnie, uniemożliwiające realizacje moich pragnień przybierały niebezpieczne kształty. Stawały się barierą nie do przekroczenia, zniechęcając mnie a nawet zmuszając do porzucenia celów.

Po przebudzeniu, przewijając wielokrotnie sny w świadomym planie,  oszacowałem te przeszkody jako błahostki. Cos co miało w nich tak wielkie znaczenie, okazało się jakimś błędnym osadem, zapisanym nieporadnym wnioskiem, utrwalonym niekorzystnym zbiegiem okoliczności.

Pragnąc skoncentrować się w przyszłości wyłącznie na pracy twórczej, zapragnąłem uwolnić się od niekorzystnych dla mnie skojarzeń. Kilkadziesiąt lat sukcesów i niepowodzeń wykształciło we mnie nawyki, określając moje reakcje, sposób w jaki radze sobie w świadomym planie. Na każdą decyzje wpływają moje przeżycia, Staja się wspierającym mnie z tylu murem lub torfowiskiem, gdy pragnę przeć do przodu.

Podglądając sny, wdarłem się w tą cześć siebie, w której rzadko gości rozsadek.

To w nich rozgrywają się niedostrzegalne dla mnie bitwy o moje powodzenie.

W tym planie rozstrzygany jest mój entuzjazm lub zniechęcenie.

3.Obawy

Kolejna noc zapragnąłem postrzegać kolory. Wyśnione przedmioty pojawiały się mi przed oczyma uzupełniając chaotyczna w treści akcje. Im mniej miałem w śnie swiadomosci tym bardziej toczyła się  dynamicznie akcja. Sporo się można dowiedzieć o sobie ze snów , zwłaszcza tych ciemnych, z uśpiona autorefleksja. Nie przeszkadzają mi wtedy nieukształtowane w pełni postacie i sen opieram na szkicach, jedynie zarysach  charakterów. Gdy postrzegane przeze mnie  kształty całkowicie zanikają to kontempluje. Myśl bez wsparcia widocznego staje się szybsza, ogarnia więcej  zagadnień. Sen taki trwa o wiele dłużej jest bogatszy myślowo.

Staje się kontemplacja, odświeżeniem przeżytych w realu zdarzeń

Pragnąc postrzegać kolory, zabarwiłem wyśnione przedmioty intensywnym kolorem. Rozbudzając w sobie zamiłowanie do zagadnień kolorystycznych, ożywiłem  również stare obawy, które oślepiały mnie, odbierając w świadomym planie postrzeganie intensywnych barw. Nie postrzegałem ich, surfując wzrokiem po przedmiotach. Widziałem ich jedynie użyteczna formę nie widząc ich odcieni.

W śnie przyjęło to zadziwiającą formę. Kolorowe przedmioty uciekały ode mnie. Kolorowe autobusy odjeżdżały gdy je postrzegłem a małe przedmioty znikały mi wręcz z przed oczu, pozostawiając za sobą jedynie szara skorupę.

Zdałem sobie sprawę, ze porzuciłem w przeszłości dociekania kolorystyczne,  zniechęcając się powolnym sukcesem, blokując tym bardzo  własny rozwój artystyczny.

Teraz, zamiast obserwować w śnie barwy, trę po szarym tle, zadowalając się jedynie ich idea.

„Wyprzeć się koloru“

Chce widzieć kolory, zażyczyłem sobie idąc na spacer,. Wręcz eksplodowało mi przed oczami intensywnością zieleni.

A teraz czerwone.

Kolorowe znaki drogowe i fragmenty plakatów ulicznych natychmiast przyciągały moja uwagę. Wszędzie pojawiały się barwy.

WYPOWIEDZ PRZYJACIELA:

„Kazdy człowiek-jednostka z wyodrębnioną świadomością jest zaopatrzona w ciało, które jest pośrednikiem pomiędzy niższymi ciałami (służącymi jako narzędzia do zbierania doświadczeń) a duchem. Nazywam to zazwyczaj bramą, bądź mostem dzięki któremu zostaje zainicjowany przepływ energii kosmicznej do świadomości ludzkiej. Często ta brama jest zamknięta, przez co odczuwamy odrębność i odizolowanie od braci. Podczas mojego życia duchowego, nie byłem nawet świadomy, ze brama ta wewnątrz mnie istnieje. Jak ją otworzyć i po co w ogóle to robić? Gdy prowadziłem mechaniczny tryb życia, w którym świadomość siebie nie odgrywała większej roli, szukałem pomocy w świecie fizycznym. Uciekałem się na zewnątrz , nie przepuszczając że niektóre odpowiedzi zamieszkują wewnątrz mnie. Rozwój duchowy wtedy opierał się na dowartościowaniu siebie i nadmuchaniu ego poprzez poczucie większej wartości, a praktyka tak naprawdę ograniczała się tylko do spontanicznych OOBE. Z czasem jednak odczułem potrzebę szerzenia miłości i coraz częściej praktykowałem medytację, która przybliżała mnie do źródła. Zacząłem doświadczać jedność z absolutem, integrowałem się z świadomością ziemi i braci. Uzmysłowiłem sobie, że aktywując te ciało (które niektórzy zwą przyczynowym) moja świadomość rozlewa się i wpływa do „boga”. Nasze wibracje się synchronizują, dzięki czemu moja wola staje się jego wolą. Na codzien dostrzegłem udział tej świadomości. Zacząłem być swiadomy czynów, które były aktem kreacji i urzeczywistnienia się boskiej woli, (która była również moją wolą). Czuć takie ciepło rozpalające wnętrze i miłość. Coś niesamowitego! Zauważyłem także mocną koncentrację i zakotwiczenie w „tu i teraz”. Gdy opisuję to wszystko, wydaje sie ze wystarczy otworzyć jakaś tam bramę. Tak naprawdę przeszedłem przez ciężki proces zaakceptowania i pokochania siebie. Wtedy zezwalamy, na przebywanie tej wielkiej zasady, obecnosci absolutu wewnątrz nas. Walczyłem z lękami i strachem który zakotwiczał mnie w ziemskich emocjach i często uniemożliwiał zespolenie się z kosmicznym jestestwem. Odkryłem wtedy, ze podkochując siebie, uwalniamy miłość do innych istot. Jasny staje się fakt, ze wszechobecność do której mamy dostęp po aktywowaniu ciała przyczynowego zamieszkuje także inne ciała. Jesteśmy odgałęzieniem tej samej obecnosci, która spływa na nas po otwarciu bramy! Uwierzcie że miłość która nas wypełnia nie jest do zwerbalizowania. Pisząc ten tekst odwołuje się jedynie do emocji. Gdybym miał wyrazić wyższe energie, musiałbym zamilknąć. Osoba która jest bliska tych doświadczeń, lub przeszła przez nie, będzie się domyślać co mam na myśli. Nie znam się na teorii ciał niefizycznych więc może zawiodłem osoby, które są głodni wiedzy i oczekiwali jakiś gotowych recept lub schematycznego opisu. Mądrość pochodzi z ciała przyczynowego, poniżej niego jest ciało mentalne które odwołuje się do logiki. Ludzie mają problem z odróżnieniem Inteligencji i mądrości ponieważ mało jest osób, którzy wznieśliby się ponad logikę (mimo iż nieświadomie korzystają z wyższych energii). Chciałbym Ci pomóc w osiągnięciu pełni siebie, ale nie mogę tego zrobić za Ciebie, ponieważ sam jesteś odpowiedzialny za to co robisz, oraz jakie będą tego konsekwencje. Pomoc nie jest wyręczaniem drugiej osoby Wskazówką, z którą chciałbym się podzielić kochany bracie jest fakt, że nie musisz nigdzie podróżować (duchowo). „Ścieżka” rozwoju to tylko nazwa, która jest błędnie interpretowana. Sam rozwój duchowy nie polega na tym, by znaleźć źródło. Mamy do niego dostęp i jesteśmy z nim stale połączeni. Nieświadomie jednak zamknęliśmy drzwi do tej wielkiej przyczyny. Na naszą korzyść, świadomie tą bramę możemy otworzyć. Nie powiem, że jest to łatwe, ponieważ całe życie oddalaliśmy od niej uwagę. Pierwszym krokiem do tego, by wznieść wyżej swoją świadomość jest wyrażenie intencji. „Chcę działać na korzyść siebie i innych. Chce działać zgodnie z wielką zasadą miłości, zgodnie z prawem kosmosu, zgodnie z moim sercem! Nic nie skłoni mnie do tego, by się zatrzymać i poddać, ponieważ wiem że obfitości które spływają na mnie po zsynchronizowaniu się z „jam jest” doprowadzą do tego, że stanę się harmonijną i świetlistą istotą.” Mocne postanowienie jest dobrym fundamentem, jednak jeśli nie będziemy się utrzymywać w wierze, to zburzymy lękiem i niepewnością to co dotychczas zbudowaliśmy. Niepewność bierze swoje źródło ze świata zewnętrznego, które zwiemy rzeczywistością. Przykładem na to jest fakt, ze gdy nie doświadczamy zmysłami fizycznymi to co chcemy zamanifestować, to poddajemy się mimo iż na planie mentalnym jest realizowana jedna z najwyższych zasad, której daliśmy życie. Wiem jak to jest kochany, gdy po dłuższym czasie rozwoju duchowego czuje się irytacje i mocne zwątpienie. Jeżeli nie widzisz efektu swoich prac, to możesz zmienić swoje działania ale nie poddawaj się. To co opisałem to efekt pracy nad ciałem przyczynowym (bynajmniej ja go tak nazywam, może się nie pokrywać z innymi opisami). Nie możemy zapominać o tym że jesteśmy istota wielodymensyjną, każe ciało niefizyczne pełni ważną rolę. Jeżeli nie będziemy zdolni dobrze posługiwać się każdym z nich, to nie tylko nie będziemy w stanie „otworzyć bramy”, ale nie pomyślimy o tym by to zrobić ( odwołuje do dobrze napisanego artykułu: http://nienazwane.pl/higiena-niefizyczna.html ). Żyj tak jak uważasz za słuszne, nie bierz dosłownie tego ani innego tekstu. Zwróć się do siebie, ponieważ sam wiesz najlepiej czego Ci potrzeba i w jaki sposób możesz się rozwijać. Poszerzaj swoją wiarę w siebie. Jesteś otoczony twórczą energią, dzięki której możesz urzeczywistnić wszystko co zechcesz, ponieważ każda Twoja myśl spływa ze „źródła”. Twoja wiara będzie zapoczątkowaniem doświadczenia i wiedzy, która da CI dostęp do tej otaczającej Twój umysł energii. Na blogu www.nienazwane.pl bardzo dobrze są opisane przykłady udzielania się ciała przyczynowego w rzeczywistości fizycznej. Powodzenia Mistrzu!”

WYPOWIEDZ HERBINY:

Kontakt z ciałkiem przyczynowym odbywa się w sposób naturalny podczas
wzmożonego kontaktu z drugim człowiekiem. Dobra okazja do poczucia tegoż
jest masaż. Robię masaż , jeżeli widzę, ze osoba jest krytycznie nastawiona
do świata a czasem tez i do mnie to pojawia się myśl, aby zrobić tak, aby
ta osoba przestała być krytyczna, aby rozpuścić jej krytycyzm poprzez taki
masaż, aby była zadowolona. Zaraz po tym pojawia się myśl, ze jest to
taka zawoalowana droga ego, moje ego chce być pogłaskane, osoba, która
będzie zadowolona z masażu potem mnie pochwali, moje ego już się cieszy na
taka możliwość.
Wtedy postanawiam wyłączyć się z takiego działania, przystępując do
masażu mam wole pomocy osobie jeżeli jest mi dane pomoc.
Odkładam przyszłe uciechy ego, które może być potem pochwalone, odkładam czas „po masażu”-
tego nie ma, jest Tu i Teraz.
Czasem udaje się na dłużej utrzymać umysł bez myśli , wtedy tu i teraz
przestaje być koncepcja ezoteryczna , zamiarem , szczytna idea a jest
wymiarem, w którym działam.
Masując czuje jakbym była osoba, która jest masowana, widzę czasem jej
myśli, czasem są to tylko obłoczki wyobrażeń, przywiązań, czuje, kiedy
ona wchodzi w głębsza przestrzeń , w której mimo , ze jest nas dwoje to
jesteśmy jednym. Wcześniej myślałam, ze powinnam te odczucia tylko przez
siebie przepuszczać, bo nie są moje i nie mam prawa w nie wchodzić i mam z
tym nic nie robić.
Nadal w nie nie wchodzę ale pytam: Jak mogę pomoc? W głowie powstaje
obrazek jakiejś czynności, np. dokładnie w tym momencie bardzo powoli podnieść głowę
osobie masowanej do maksymalnej wysokości, mam oddychać głęboko i powoli aby masowanej /masowanemu
pomoc przyswoić nowy wzór oddychania: oddychania pełnego. Robie tak a po masażu
dowiaduje się, ze jednocześnie w tamtej chwili minął jej ból w
kręgosłupie i poczuła, ze głęboki oddech jest tym, czego potrzebuje.
Nie robię nic, co jest moim egoistycznym pomysłem zrobienia dobrze, robię
to, co dostaje na pytanie:- jak mogę pomoc?
Nie lamie granic, nie wyciskam blokad – one przychodzą same gotowe do rozładowania a obrazki, które
przychodzą są optymalna recepta na ich rozładowanie.
Czy osoba, która dostała taki masaż po wstaniu ze stołu do masażu będzie w pełni harmonijnym
człowiekiem , bez blokad, przygotowana do życia na wszystkich poziomach
bez zbędnych pancerzy i leków?
Nie wiem, ale nie w tym moja rola – czuje, ze moja rola to zrobić to, co w
danym momencie jest do zrobienia , w sposób, który jest mi dozwolony i
który jest dla mnie zaproszeniem do takiej a nie innej pomocy wiec nie
zakłócający naturalnego rozwoju osoby, która kto wie jaka ma dalsza drogę,
czy harmonia jest jej już dana czy ma dalej w tzw. codzienności jeszcze nad
tym popracować. Robie to, co w danej chwili najlepsze, co wybiega poza
życzeniowe myślenie moje i tej osoby, sposób jest pokazany przez jakąś
cześć, która wie lepiej, co z reszta potem znajduje potwierdzenie.
Po masażu znajdujemy się w ciszy, która jest tak przyjemna, ze chciałoby
się ja zatrzymać na dłużej, dla niektórych osób jest to pierwsze zetkniecie
z ta cisza, która jest na zewnatrz i wewnątrz.
Tak na co dzień działa ciałko przyczynowe, myślę, ze poprzez ciałko
przyczynowe wchodzi się jeszcze dalej, bo jeszcze przez chwile jest jeden
duch gdzie zapomina się o odrębności choć ciała są dwa.

Do przyczynowego można dojść tez pisaniem : otworzyć się na tekst i
pozwolić, aby został przerzucony na klawisze, zlewa się wtedy człowiek z ta
następna częścią siebie, która nie potrzebuje zastanowienia nad układem
zdań, nad doborem slow, z częścią, gdzie już wszystko jest, a wyczyszczony
umysł stanowi swego rodzaju kanał. Można wtedy rozpoznać, czy myśl została
przysłana od drugiego człowieka czy powstała z jakiegoś własnego zbioru,
który ma się wrażenie, ze już istnieje i jest pełny, tylko detale dochodzą,
ale tego nie można jeszcze stwierdzić jak się to dobieranie nowych
detali odbywa (przynajmniej ja nie jestem w stanie tego stwierdzić, mogę
tylko stwierdzić,jakie to wrażenia budzi w moim ciele; jeśli jest z
zewnatrz to mam wrażenie jakby było w tym coś dziwnego, budzi w
ciele wrażenie jakby nie do końca pasowało, jakbym musiała się powiercić
aby się dopasowało . Jeżeli jest z własnego głębszego zbioru to jest tak
dopasowane już, ze jest jak kaszka z mleczkiem, tylko wziąć łyżkę i zjadać,
tak smaczna i doprawiona , ze lepiej być nie może).
No, to takie rzeczy mi się na klawisze wrzuciły, czy zrozumiale, czy mądre
- nie zajmuje się tym, zbyt ważne jest dla mnie utrzymanie
harmonijnego stanu umysłu aby się zajmować jeszcze ewentualna ocena .
W życiu jest tak wiele rzeczy , które potrafią zburzyć harmonie, ze
lepiej nie skupiać się na tzw.pierdołach, lepiej robić to, co uważa się za
stosowne, bo budzi właściwe, w sensie przyjemne – odczucia w ciele i nie
tylko i tym sposobem myślę, ze ludzka jednostka może otwierać się na
działanie ciał wyższych, doświadczać, poznawać. To tak, jakby osoba sama
widziała siebie mówiąca: – ej, otwórz te drzwi , zobacz te przestrzeń, to
Ja Jestem ta przestrzenią! Wtedy łączy się wzrok tych „dwóch siebie”
i jest sie Duchem , który jest wszystkim, odpowiedzi są zanim zadane
są pytania, wszystko jednocześnie- jedno światło, jeden oddech, jedna wibracja… .

CONCHITA:

A oto już trzecia wypowiedz w temacie ciałka przyczynowego -CONCHiTA:

Spróbowałam i ja dokonać analizy działania ciałka przyczynowego we mnie – do poczytania tutaj: http://nienazwane.pl/cialo-przyczynowe-intuicja.html

Teraz trochę moich wniosków.
.Szukając w sobie śladu wyższej jaźni trafiłem na rożne elementy osobowe, które mi towarzysza w świadomym byciu sobą. Jednym z nich była , uzupełniająca mnie doznaniami niższa sfera świadomość ciał: fiz. eterycz, astralnego, mentalnego i czegoś wyższego, uaktywniającego się sporadycznie, jakiegoś mądrego mnie w ciele przyczynowym.
Tak jak by ten „Ja” podmiot mógł się nimi otaczać, zmieniając stany swiadomosci.
Zawsze bylem sobą , zawsze tym samym, choć na wiele sposobów, mogącym szybko zmieniać percepcje i jakość siebie.
Jestem przekonany , ze aktywując ciało przyczynowe, korzystam ze stanów, wyjątkowych, niezwykłych, pełnych uniesienia , przepełnienia poczuciem obecnosci wyższego rozumu w sobie.
Ten mistyczny stan jest przyczyna wielu nieporozumień, gdyż łatwo go pomylić z odczuciem obecnosci w sobie elementu z poza nas, siły wyższej, Boga , anioła stróża.
Jest przyczna a wielu zadziorow religijnych, spiec, potyczek teologicznych, a nawet wielu nieszczesc konczacych sie konfliktem zbrojnym.

Często w tym stanie , dajemy sami sobie wspaniale rady, wspieramy się w kłopotach, udzielając nauk. Wytwarzamy samomówiące w nas podmioty, przybierające na ten czas formę naszego przewodnika.
Jak to jest w ogóle możliwe, byśmy nie mogli rozpoznać w nas swiadomosci przyczynowej ?
Dlaczego szukamy na zewnatrz nas wsparcia , nie rozumiejąc, ze za naszym pragnieniem obecnosci Boga , skrywa się poszukiwanie nas samy , ale odrobinkę, lepszych , mądrzejszych , doskonalszych.
Odnajdując siebie w ciele przyczynowym, uświadamiamy sobie naszego ducha, JEGO obecność i nasza istotę, łącząca nas z kolejnym boskim szczeblem.

Ciężki temat……… i bez jakichś konkretnych przykładów, staje się jedynie teoretyczna papka.

Relacja Contichi z ustawień hellingerowskich

http://nienazwane.pl/?p=78

WEWNĘTRZNY DIALOG

………… jakaś nieznana mi siła określiła moje ruchy, wychylając mnie w rożnych kierunkach. Czułem delikatny ruch ciała astralnego, które stało się niezależne. Ożywiając i nie podlegając w pełni mojej woli ,rozpoczęło niemy taniec, wyrażając swym ruchem stosunek do treści myśli jakie zaprzątały moja uwagę,, Huśtając się we mnie, stało się drogowskazem-kompasem. Znalazłem wtedy niezwykłego przyjaciela ukrytego w zakamarkach mojego wnętrza, Siedział on cichutko przycupnięty i oczekujący przyzwolenia, by nawiązać ze mną kontakt. Uczestnicząc w ustawieniach hellingerowskich , po raz pierwszy spotkałem się z samodzielna gestykulacja śpiącego ciała, stającego się partnerem w wewnętrznym dialogu.

Śledząc jego ruchy i sposób wyrażania się, znalazłem możliwość bezpośredniej komunikacji z ciałami niefizycznymi. Zsuwając się duchem w swoje dolne osobowe części, udało mi się tam rozgościć, odkrywając przy tym zasłonięte przed świadomością funkcje ciał subtelnych.
Duchem- nieśmiertelną iskra bożą, ożywiamy wszystkie ciała subtelne, których funkcje zlewają się nam w jedno.To jedno zdanie ,wywołujące tyle wrzasku wspaniale wyjaśnia zjawiska psychiczne, towarzyszące nam codziennie. Przy odrobinie cierpliwości możemy je selektywnie przeżywać, stajać się świadomym w każdym z ciał subtelnych z osobna. Rozpoznamy wtedy ich role, jaka one odgrywają dla nas w naszym życiu.
Jadać na rowerze 50 metrów od domu, zażyczyłem sobie, by śpiące ciało wskazało mi drogę do domu.
Na rogu ulicy wychyliły mi się astralne ramiona w stronę widocznych już od dawna drzwi, wskazując mi ich kierunek. Drzwi było oczywiście już z 200 metrów widać, wiec nie zrobiło to na mnie zbytniego wrażenia. Stojąc w ogrodzie zażyczyłem sobie,- wskaż mi północ. Delikatny ruch ciała, ustawił mnie na wprost domu sąsiadki. Tym razem bylem zdziwiony, gdyż spodziewałem się północy z innej strony. Chodząc z różdżka w ogródko szwagra, wyrzekłem,- gdzie jest woda. W pewnym momencie wyskoczyło ze mnie ciało astralne ,zakopując się pod ziemie. Dało się dostrzec wtedy wygięcie różdżki. Szwagier potwierdził wynik przeprowadzone przez innego różdżkarza.. W formułowaniu moich pytań skierowanych do ciała astralnego nie była ukryta żadna magiczna formułka, szczególna intencja ,czy niezwykła koncentracja myśli bo życzenia formułowałem na leniwo i bez szczególnego starania się o efekty.W czasie uciążliwej jazdy samochodem ,często pozwalam sobie na rozdwojenie uwagi .-na prowadzenie auta bezpośrednio ciałem astralnym i na rozmyślania. Dochodzi nawet do tego, ze przegapiam zjazdy na autostradzie. Wiele automatycznych czynności koordynowane są duchem bezpośrednio poprzez ciało astralne bez udziału części mentalnych. W malowaniu obrazów, gdy zasypiam w ciałach mentalnych to wspaniale postrzegam formę i mam bardzo odważne pociągnięcia pędzlem. Gdy zagubimy przedmioty to przy pomocy ciałek niefizycznych, możemy z łatwością określić ich miejsce. ( modlitwa do św.Antoniego). Postrzeżemy to w spontanicznym skierowaniu kroków w miejsce gdzie się zguba znajduje. Wszystkim nam znana jest błyskawiczna zmiana miejsca tuz przed samym wypadkiem czy wszelkie spontaniczne reakcje, ratujące nas przed klęska, wymagające astralnej wręcz prędkości. W tych wszystkich przypadkach sami podejmujemy decyzje w trybie natychmiastowym i to bez udziału części analitycznej. Zwierzęta są wspaniale wyposażone do tego rodzaju działań. Ich stan bycia jest przybliżony do wyżej opisanych. Ich iskra -samoświadomość choć pochodząca z tego samego źródła co my , to nie dysponuje jednak dorobkiem zgromadzonym w ciałach mentalnych. Brak reinkarnacyjnych doświadczeń ogranicza ich decyzje i możliwości poznawcze ale daje im do dyspozycji środki z których my zrezygnowaliśmy.
Koncentrując się na postrzeganiu ciała astralnego mamy wgląd w informacje zawarte w jego sferze jak i rozbudzamy umiejętności będące standardem niższych form życia. Od tego jest już tylko krok by znaleźć w nich równorzędny nam podmiot a nie postrzeganie w nich smacznego kotleta.
Zdobywając dodatkowe źródło informacji (percepcja niefizyczna) , możemy bez obaw nim się wesprzeć , odciążając tym samym analityczna cześć umysłu. Jest to bardzo wygodne i przydatne nie uwłaczając w niczym rozumowi. Poniżej adres postu nawiązującego do tematu, przedstawiający w zarysie ogrom oddziaływań nadzmysłowych miedzy żywymi istotami.

http://cialka.net/tabelka-wyparc-i-radiacji-cialek-niefizycznych-stanow-swiadomosci-i-polaczen-telepatycznych_95.html/pl/