Forum

Słyszałem sporo o najdalszych podróżach…….
Tekst nie w pleni w temacie ale go wkleiłem . Przybliża trochę fenomen tracenia ciałek niefizycznych w przestrzeni w locie do Emitera…

2.- teksty wklejam o podobnym temacie .

!,- Jeśli byś się przedarł przez warstwę mentalna to powinna cię spotkać jeszcze inna ,rzadsza warstwa przyczynowa.Towarzyszące ci ciało nie posiada już twojej indywidualnej pamięci i ma być w nich wypisane wysoce abstrakcyjne myślenie. Spotykane istoty w tej postaci mówią telepatycznie. Jeśli osiąga się to ciałko przyczynowe w najdalszej podroży a nie przez rozdzielenie w jednym miejscu , to jest się już w przestrzeni kosmicznej. W nazwach fokusami nie znam sie na tyle by określić w jakim ciałko odwiedza się jakie plany.Każda z warstw ma podwarstwy, w których spędzają swój czas zmarli jak ci co się nie musieli narodzić w ludzkiej skórze. Jeśli dotarłeś do szczeliny to wskakuj w nią bez leku. Stracisz poczucie czasu i tyle . Brus wsadzał w nią najpierw rękę a potem wlazł cały.A wiec wedle niego rysa ma być ostra granicy. Gdy twój czas podroży się skończy to pociągnie ducha samemu do ciała. jeśli polecisz dalej pod Emitera to zniknie ci prawdopodobnie sznur jako niepotrzebny i niby zbędne ciało fizyczne zacznie umierać. Tak przytrafiło się Robertowi M.

Hm ciężki temat i nie mam w tym doświadczenia interesując się tymi planami ,osiąganymi natychmiastowym przełączeniem, bez tego latania w stronę Ermitera.

2,- Często w poza jak wychodzę i stoję obok znikającego mi ciała fizycznego ,nie lecąc gdzieś przed siebie, to mogę się dalej fazować w każde kolejne ciałko ,utrzymując ciałko astralne nadal w sobie jako bazowe.Tak jak bym robił projekcje mentalna w ciele astralnym. W eteryku krajobraz postrzegany będzie podobnie jak w realu ,w astralnym zacznie się zmieniać pod wpływem myśli a jak wejdę w ciało mentalne to rozjasnieje wszystko i znikną martwe przedmioty. Niektóre rośliny stanowią śmieszne chmurki,- drzewa a ludzie są rozpoznawalni jako .duchy w ciele mentalnym. Jak się przekazuje w przyczynowe w tym samym miejscu to ludzie wyglądają dla mnie jak świetliste rury. Drzew i zwierzaków już nie ma. Mowi się, ze ciałko przyczynowe zawiera w sobie pamięć reinkarnacyjna. Zwierzaki się na nie nie załapały.Z tej perspektywy , wyraźnie czuje się kolejne , duchowe ciałko w człowieku , rozpoznając samoistnie z kim się ma do czynienia.
To da się zobaczyć tylko jak się fazuje w jednym miejscu i zmianę ciałek osiąga rozrywaniem a nie jak w przypadku najdalszych podroży, porzucaniem dymensji. Gdy się doleci w gore nie będzie po prostu roślin ani ludzi czy zwierząt, by je obserwować. Bedzie pusta przestrzeń. W świecie astralnym jeszcze się trzyma kupy wszystko ,bo jest świat astralny jest jakaś kopia ale w mentalu mało co ma swoje odwzorowanie z rzeczywistości. Solidne drzewa , zwierzaki i ludzie maja ciałka ale wedle gatunku wyglądają ono różnie. jeśli się ludzie fazują w medytacji w ciele fizycznym to mogą zmieniać dymensje bez wychodzenia i dostana kociokwiku , bo wszystko może się tak szybko zmieniać,- ze mało kto się w tym połapie, tym bardziej, ze przy każdym wyjściu może być inaczej ustawiony pryzmat energetyczny co powoduje inny przebieg oobe i aktywowanie innych właściwości rożnych ciałek .
Gdy jak ktoś się przebije w ciało duchowe to zamiera w bezruchu ,mogąc oglądać niefizyczne dymensje , bez zdolności uświadomienia sobie tego patrzenia ,aż wciągnie przynajmniej ciałko przyczynowe. Inaczej będzie się tez duch postrzegał jak wciągnie samo mentalne lub tylko astralne. Za każdym razem będzie się odczuwał inaczej i miał inne możliwości ruchowe czy intelektualne. Doliczyłem się kilkunastu stanów swiadomosci i jeszcze przemieszczanie się w każdej z dymensji, razem lub z rozdzielonym swoimi częściami. Nikt się przez to jeszcze nie przedarł by pojąc w całości.Jedno jest pewne , ze im z wyższego ciałka się patrzy na człowieka tym ludzkie kontury są coraz bardziej rozmyte i do niczego to nie jest podobne.Jeszcze inaczej wygląda człowiek jak jest poza ciałem fizycznym.Przyczynowe robi się wtedy kulka. Mentalne chyba czasami tez. Hm,- gubię się już w tym hm ….
Musze prześledzić fokusy. Strefa przyczynowa będzie chyba tym sławnym zgromadzeniem.

Pechowe jest w fokusowaniu ich dzielenie na obszary w przestrzeni a nie na predyspozycje w postrzeganiu ciałkami. Zmienia się np. rozumienie zgromadzenia, gdy wie się ze przyczynowa i mentalna strefa sięga nawet do świata fizycznego , przenikając go na wskroś.. Samo zgromadzenie jest tez u nas na podwórko tyle ,ze ich przedstawiciele przebywaja trochę oddaleni od ziemi- stałej materii .Dlatego można istoty ze zgromadzenia postrzegać nawet w toalecie i się z nimi nagadać. Warunkiem jest jednak przefazowanie się w ciałko przyczynowe.
By w pełni zrozumieć nawigacje niefizyczny, konieczne jest połączenie 2 systemów a nawet 3 w jeden .Nie znalazłem do tej pory możliwości przedstawienia tego na papierze w postaci rysunku bo brakuje mi miejsca na kartce na tą wielowymiarową konstrukcje.
Sorki , w pospiechu pisane .

Co się dzieje z chorymi psychicznie po śmierci?

Jeśli ciało fizyczne się psuje to aktywuje wycieki energetyczne w rożne ciałka- złe dostrojenie. Jeśli ciałko eteryczne jest zwichrowane , nie spełnia swych funkcji prawidłowo to chory przezywa gwałtowne i nieadekwatne emocje,do sytuacji, deformujące mu analizę. Parę wrednych przeżyć i się można niezdrowo podniecać. Jak dla mnie choroby psychiczne w niefizycznym wyglądają trochę inaczej ale istnieją.
Wyczytane.
Jeśli zmianie uległy ciałka niefizyczne to trzeba czekać aż w procesie śmierci te ciałka ulegną zanikowi. Staje się to możliwe gdy opuszczamy niższe dymensje wchodząc w wyższe. -coś jak najdalsze podrożę w stronę EMITERA. Jednym słowem ten co potrafi zwiać z astrala , to opuści ciałko astralne w jednej chwilki , pozbywając się natychmiast zaburzeń astralnych . A ten co ma problemy w ciele mentalnym i wzniesie sie w wyższe ( chyba fokus 27) ma z głowy zaburzenia mentalne.Duch w ciele przyczynowym jest istota zdrowiusieńka jak ryba. ten kto tam dotrze może się już weselić.Hm wszyscy tam docieramy po jakimś czasie. Zawsze jest to jakieś pocieszenie dla poszkodowanych ,ze się nie jest wariatem na wieczność. Trzeba po prostu swoje odczekać gdy się coś paskudnego przytrafi.
Bardzo dobrze ćwiczyć zmiany astrala na wyzsze dymensje i slizgac sie po fokusach. Najdalsze podrożę Roberta są super przykładem na leczenie .Tyle ze jak sie człowiek za bardzo w tym wyćwiczy i nawiąże gorace polaczenie z dyskiem, to go inni nazwia tez wariatem. Słyszane glosy i cala masa dziwności…..
Mamy parę opisów . Fokusy i dymensje. Fokusy są tym samym co nazywają ludzie dymensjami tz. świąt fiz. eteryczny, astralny ,mentalny, przyczynowy, buddyczny, duchowy . Ciężko jest to przedstawić co jest co na jakimś grafiku ,bo brakuje trochę miejsca na kartce , brakującej dymensji do rysowania.
Z tym odcięciem od dysku to wyczytałem u Brusa i Powella. Nie spotkałem się osobiście z czymś takim. Zastanawiałem się często co może dysk odciąć od człowieka. Jeśli się to rzeczywiście może zdarzyć to jak dla mnie, duch wraca ponownie do kosza a traci się tylko jego dorobek. Sa to oczywiście tylko moje spekulacje.

…..eh nie ma się co martwic jak się jest wariatem.

Po napisaniu wrednego komentarza Sylverce na blogu, po północy, niespodziewanie mnie orzeźwiło. Sylverka wyskoczyła mi nagle przed oczyma łapiąc za ramiona. Uf zdziwiony trochę spojrzałem na nią.
Pojechałem dalej na rowerze. Starając sobie coś wyobrazić , postrzegłem , ze astralny rowerzysta z energia pojechał dalej a ja zostałem w miejscu , tracąc stopniowo świadomość w bezruchu.
Świadomość w śnie odzyskuje jaźń, której jest obojętne w jakiej warstwie to robi. Gdy zgromadzi wystarczająco energie miedzy fazami snu to pragnie obrazu, dostrajać się do astrala i śni sny. Jeśli chce rozmyślać to rezygnuje z tego teatru odnajdując się w warstwę mentalna. Jej decyzji towarzyszy natychmiastowa zmiana pryzmatu energetycznego.
Gdy zajęty jestem jakimś zagadnieniem intensywnie, to śnię jedynie myślowo. Zdaje sobie z tego dopiero sprawę gdy się budzę i postrzegam, ze analizowałem cala noc trapiące mnie zagadnienia, z małymi przerwami w pustce – stanie atmicznym. Nocna trzeźwość mentalna trzyma się dłużej od tej astralnej z obrazami.
Sen przyczynowy jest stanem w którym ciało mentalne traci z nami kontakt, odbierając nam częściowo treść myśli pod rozmyślania. Żonglujemy szybko ideami, szukając związków miedzy zjawiskami.
Wszystkie te rodzaje snów mamy standardowo w ciągu nocy, tyle ze nie pamiętamy o tym.( rożne fazy snów.

Jeżeli ktoś ma wyćwiczona nawigacje,- rozpoznaje różnice w odczuciach i potrafi je sprawnie przyporządkować rożnym warstwom ,- to może wybierać w którym z nich odzyska świadomość.
Obudzi się w warstwie, która mu się najbardziej podoba, tyle ze ciśnie przyzwyczajeniami natychmiast obraz i go przerzuca gdzie indziej niż chciał się sam znaleźć..