Mentalka

Siedzieliśmy w grupie na ćwiczeniach brusowych.. A teraz budujemy własne miejsce, powiedział. Udzielił porad jak i co. Wymyśliłem sobie Partenon ze szklanymi szybami. Po środku posadzka a na niej ja ze sztaluga i szmatami. Jasno było , słonecznie. Gdy budowałem kolumny , to pokazała mi się po raz pierwszy w życiu realistyczna kształtka nie mająca odzwierciedlenia w fizyku. Trzymałem ja kilkanaście sekund przed oczyma, dziwiąc się jak to jest możliwe.
Nie ma takich w historii sztuki a u mnie były. Stylizowane ździebko ,ładne , jednym słowem fajowe.
Dało się mi nawet skakać jakoś w wyobraźni po gzymsach. Pojawił się jakiś facet i kręciliśmy się po sprali.
Kiedyś zaprosiłem moich przodków do tego Partenonu. Zmyslalem oczywiście.
Moglem coś zobaczyć, w tym zmyślaniu. Ściemniało i na zewnatrz pojawiły się cienie, jakichś sylwetek ludzkich . Krajobraz spochmurniał i zsiniał. Słowo daje , gały wytrzeszczyłem, gdyż miałem chwilowe dostrojenia do astrala i było dobrze wtedy widać.
Teraz wiem , ze to żadne dziwadło. Przy wyobrażaniu gnamy w rożne miejsca naszymi czesciami, które dostarczają nam wrażeń z tych zmyślonych miejsc, takie czułki ślimacze:)
Gdy coś się tam dzieje niezwykłego, to nasza świadomość pędzi tam na chwilkę i parzymy w pełni świadomie. Wraca jednak po chwili do ciała i znowu zostaje nam niby zmyślanie, tz. podróżowanie ciałkami bez swiadomosci.
Tak samo dzieje się w śnie, ten sam trik powtarzamy co nockę wielokrotnie.
Skąd wiem te dziwności , ano sprawdzałem parę latek z podróżnikami i testowaliśmy to dziwo.
A wiec mentalka to nic niezwykłego , to marzenia i zwykle śnienie.
Ciekawie się robi gdy kogoś spotkamy i on to potwierdzi, wtedy puszcza coś w sercu i człowiek się strasznie weseli.
Po paru dniach mentalkowania, oczywiście z przerwami, to osiągam oobe bardzo często.
Samemu na początek się ślimaczy. Dobrze rozpoczynać w w większej grupie, podniecenie z niezwykłości się udziela i trzyma grupę na pełnych obrotach.