Gdy ktoś wpadnie w kiepskim humorze w trans, to ląduje najczęściej w świecie przeciążonym własnymi zmartwieniami. Wizualizuje swoje troski, obserwując je z przerażeniem na oścież otwartymi oczyma.
By zaznać orzeźwiającej boskiej miłości, w tym stanie, to jest wskazane, by w świecie fizycznym najpierw sobie poradzić. Gdy dzieciaki się niemiłosiernie wydzierają, maż woła o zupę a dywan nie odkurzony, to pojawia się w człowieku napięcie, palący ból z pretensją, ze szczęśliwe życie pędzi bokami, zostawiając nam jedynie ogryzki.
Na takie troski jest jedna dobra rada, wyzwolić w sobie masywne wzruszenie z wybaczeniem sobie wszelkich uchybień. Z odwaga należy uwierzyć , ze życie ma sens i zmęczenie jest przejściowe. Jak dzieciak, ufnie spojrzeć w przyszłość, az zagotuje się na serduchu. Gdy coś dygocze z nerwów i szepcze podstępnie w głowie, ze wszyscy nas w konia robią i swędzą ręce w zmywaku, to pomimo tego wzbudźmy szczere wzruszenie, aż ciepło z serca przeniesie się do głowy i zapali jak wielka pochodnia.
Gdy to się nam uda, to wsuwamy się wieczorem do łóżeczka pełni oczekiwań, ze coś się nam pięknego przyśni. Ważne, by liczyć na przygodę w śnie. Nastawienie oczekiwania jest podstawowym warunkiem, by nasza uwaga zagrzała w nim miejsce. Nad ranem trzeba się obudzić wcześniej i zacząć buszować w pamięci. A co mi się takiego dzisiaj śniło?
Z dnia na dzień , będziemy coraz lepiej sobie przypominać nocne sny. Gdy się przyłożymy, to zaczną być one bardziej świadome , aż którejś nocy spostrzeżemy , ze śnimy i możemy kształtować śnioną rzeczywistość.
Samo oobe, wywołane ciężkim transem, nie jest tak bardzo ludziom przydatne, świadome sny, bezw wielkiego wysiłku są piękniejsza forma relaksu. Niby to samo a jedynie inaczej wzbudzone:)
Ciężkie wywalczone wyrzeczeniem obe, wywołuje zmiany, które mogą być dotkliwe w normalnym życiu zapchanym obowiązkami. Ono jest dobre dla osób stawiających na jedno, poznanie tajemnicy życia za wszelka cenę, bez względu na konsekwencje i problemy jakie się w życiu potem mogą pojawić.
Świadome śnienie jest najczęściej przygoda, jest marzeniem, kontynuacja zdarzeń z naszej codzienności.
To wzruszenie i przywołanie pięknych doznań ma wspaniale następstwa w nocy.
Za utratę energii psychicznej obwiniamy stres.
Z tym radzą sobie ludzie wspaniale ćwiczący energie. Mowa o czakrach. Nie zwracając uwagi na określenia, warto zwrócić uwagę na sama procedurę poprawy samopoczucia i rezultaty jakie osiągają ludzie, czakrujac swoje ciało.
Koncentrując się na brzuchu, wywołują uczucie błogiego ciepła w brzuchu, aż flaki się zagotują. W sercu i splocie słonecznym robią to samo. Poprzez koncentracje wyzwalają w tych miejscach rożne doznania, poprawiając funkcjonowanie wewnętrznych organów. Nagroda jest rozgrzanie czubka głowy, silnego łaskotania, które przemienia się w przyjemne światło, rozświetlające zamknięte powieki. Tutaj skrywa sie najpiękniejsze co można duchem wywalczyć w ciele.

Tak ugrzane ciało trzyma długo entuzjazm i jest nam trudno się wnerwiać.

*
Wsuwamy się cichutko do łóżeczka i zaczynamy wczuwać się we fragmenty naszego ciała: stopy, palce, ręce ramiona. Wczuwając się w napięcie i ruch jaki odczuwamy gdy napinamy i rozluźniamy rożne mięśnie, uczymy się rozpoznawać, gdy są spięte i luźne. Gdy się wkurzymy, rozpoznamy natychmiast jak wzrasta napięcie na całym ciele, zwłaszcza ramiona i barki. W takich momentach z łatwością je puszczamy, odczuwając jak się ciało rozpogadza. Należy zwrócić szczególną uwagę na mięśnie przepony. Wspaniale efekty daje znalezienie tego mięśnia gdzieś w piersiach i praca z nim.
W ułamku sekundy możemy zwiększyć koncentracje i ja osłabić, jedynie go napinając lub rozluźniając.
Gdy umiejscowimy punkt odczucia stresu na ciele, w którym nam ciąży, to wyćwiczymy automatycznie pragnienie unikania takiego stanu, zdobywając powoli środki by to miejsce omijać,-potrafiąc go usunąć,- będziemy tak reagować za każdym razem gdy się stres pojawi, trafiając w niego bezbłędnie
Najlepsza forma relaksacji jest masywne wzruszenie i rozgrzewanie najważniejszych organów , takich układ trawienny, płuca ( serce)i głowa
Sam połączyłem te części i nagrzewam cala powierzchnie ciała jednocześnie.
W pracy, gdy gnam po parę dni bez odpoczynku, kucam na chwilkę w kacie i się grzeje, coś dygocze delikatnie na całej powierzchni ciała i po paru minutach jestem rześki i pełen entuzjazmu.
W oobe, ludzie szukają spokoju poprzez zatrzymanie myśli i siłowaniu się bezpośrednio z napięciem. Oznacza to wyczucie go, rozpoznanie jego natury i rozładowanie., bez konieczności eliminowania zewnętrznych przyczyn napięcia. To znaczy, ze gary w zmywaku i głody maż dalej zamęcza, ale oni się już tym nie przejmują.

http://infra.org.pl/fenomen-ufo/ufo-fenomeny-i-fakty/978-argumentow-przeciw-kosmicznemu-pochodzeniu-obcych

Dni sztuki afrykańskiej (Würzburg), zdjęcia w dużej rozdzielczości, widać wiec wspaniale szczegóły rzeźb

Nauczę Cię pewnego manewru. Zabieg ten ma niesłychaną moc i siłę. Wielokrotnie dostroiłem się do PARKU dzięki jego zastosowaniu. Nazwałem go:

Teraz, gdy umiesz uruchamiać na zawołanie autonomiczny układ nerwowy, przenieśmy się do POZA. Zrobisz to w OP lub też w OSPUO. Obierz dowolny punkt w Nicości lub na uformowanej przez Twój umysł hologramowej kreacji i jazda! W ułamku sekundy wystrzel całą swoją Neuro-Energię w jeden punkt! Wywierć dziurę w OSPUO! Rozpruj iluzoryczną zasłonę! Zajrzyj, co jest za nią! Nie zdziw się, jak zobaczysz ławki w PARKU. Gdy będziesz to robił, możesz poczuć wibracje. Ale niekoniecznie. Moi przyjaciele, których właśnie uczę, w ogóle nie doświadczają stanu bycia w wibracjach. Normalna sprawa, każdy z nas jest inny. Poza tym, gdy użyjesz Neuro-przesunięcia, możesz doznać uczucia opuszczania – zupełnie jakbyś wychodził z niefizycznego ciała. Tak więc świdruj bezlitośnie jeden punkt i jednocześnie przyj w przód. Przesunięcie fazy będzie przypominało odsłonięcie przesłony w aparacie fotograficznym. Po chwili znajdziesz się w CENTRUM PRZYJĘĆ. Gratulacje, jesteś WOLNY…

http://cialka.net/wieloswiat_3207.html
http://www.oobe.pl/Porady_Darka_Sugiera.htm

Malując przez pól roku obrazy olejne, zamalowałem 80 płócien. Z jaka radością, obserwowałem moje postępy. Z miesiąca na miesiąc, rozumiałem farby olejne coraz bardziej. Przyzwyczajony do wielkich powierzchni ścian, nie radziłem sobie z małymi formatami. Motywy były ściśnięte, krnąbrnie wychylające się fragmenty kompozycji na peryferyjne części obrazu a nawet poza ramy blejtramu.
W malarstwie ściennym, bezkarnie rozciągałem malowane elementy do rogów ścian, dopasowując ich formę do wnętrza. Zaokrąglając linie, czy określając barwne plamy, płynnie wtapiałem je w krawędzie przedmiotów, by tworzyły one z nimi nowa jednolita formę.
Naciągnięte na ramę płótno, nie dawało się tak rozciągać w nieskończoność. Nie zwracając uwagi na to ograniczenie, malowałem wielokrotnie zamaszyście, ubolewając, ze mi płótna znowu zabrakło. Oglądając potem krytycznie tak wykonane prace, łamałem w sobie rozrzutność, akceptując z czasem ograniczenia. Wyćwiczyłem w sobie zdolność fokusowania obrazu. Oddalałem się w wyobraźni od malowanej powierzchni, oglądając ją jakby z daleka, widząc jedynie najważniejsze formy. Zdolność ta jest bardzo pomocna w syntezowaniu kształtów w obrazie.
Określałem, dzięki temu odchylaniu się, najważniejsze podziały na obrazie. Syntezowałem najważniejsze jego fragmenty w najprostsze kształty. Przesuwałem je wtedy z łatwością po powierzchni obrazu, wyobrażając sobie końcowy efekt mojej pracy.
Czym jest to uproszenie widzianego kształtu i jak wspaniale efekty daje ta umiejętność w pracy, zrozumiałem już dużo wcześniej. Na wielkich budowach, gdy obrazy ciągnęły się wręcz w nieskończoność, musiałem potrafić spojrzeć na nie wielokrotnie z zewnatrz budynku.
Ściany mi to uniemożliwiały. Wtedy nauczyłem się wizualizować barwne plamy w wyobraźni i widzieć je z odległych miejsc, Kształty nabierały prostszej formy i widziałem ich zależności, proporcje. Potrafiłem dzięki temu budować pełne dynamizmu obrazy, pamiętając doskonale ich układ. Z daleka, gdy obraz jest pomniejszony, dostrzec można o wiele łatwiej monotonie obrazu, jego układ linii i kolorów
W tym stanie oble i wymęczone, równolegle układy form, pragnę wtedy przesunąć, rozprężyć, nadając im tętniącego życia.
By nie przegapić krytycznego momentu, w którym możliwa jest jeszcze korektora, spójrzmy odwróconą lornetka na obraz, by oddalić go od nas, by stal się zawężonym znakiem w prostszej formie.
Spójrzmy w czasie malowania na inne nasze prace, porównajmy je..
Obiecując sobie nauczenie się malarstwa olejnego w ciągu roku, wiedziałem, ze muszę zastąpić pojawiające się we mnie spontaniczne myśli, obserwacja natury. Chaos codziennych wniosków wyprzeć z umysłu i rozbudzić zamiłowanie do malarstwa.
W wolnych chwilach, gdy siadam na krześle, filtruje pałętające się swobodnie myśli. Dotyczą one ciągle tych samych tematów. Od kilkudziesięciu lat interesując się zmiennymi stanami swiadomosci, nie potrafię ich łatwo wyprzeć z umysłu, buszują one jak natrętne muchy, dając co rusz o sobie znać. To wieloletnie zajęcie jest dla mnie teraz wielka przeszkoda i wymaga szczególnych zabiegów, by zastąpić je rozmyślaniem o malarstwie.
Oglądany wieczorami telewizor , przyzwyczaił mnie do biernego uczestniczenia w toczącej się akcji na zewnatrz mnie. To uczestniczenie w wirtualnej rzeczywistości, pozbawiła mnie częściowo czynnego życia, wtłaczając w postrzegającą bierność. Wystarczy przecież obserwować czujnie film, by nauczyć się robić je samemu. Obserwować zmieniające się sekwencje filmu, czas trwania dialogów i skoki kamerą po rożnych planach, by po krótkim czasie samemu stać się reżyserem.
Ile czasu tracę na biernej postawie, korzystając z podstawionych mi gotowych zajęć.Ile razy wciągałem się w czyjeś problemy, tracąc mój cel, który pragnąłem sam osiągnąć.
Ćwiczenia mentalne w grupach, dostarczając weryfikacji, cieszyły mnie bardzo, ale miały jednocześnie jedna słabość. Uczestnicząc w czyich marzeniach, traciłem jednocześnie własne zainteresowania. Stajać się cząstką wielkiego zbiorowego umysłu, traciłem indywidualne pragnienia.
By rozwinąć bardziej własną sztukę, postanowiłem odciąć się od wspólnego umysłu, programując mój własny ważnymi dla mnie zagadnieniami.
Dotyczą one formy i barwy w obrazie. Świadome kształtowanie własnych zainteresowań artystycznych, wydaje mi się niezwykle ważne i od umiejętności radzenia sobie w tym obszarze, będzie zależał dalszy mój rozwój artystyczny.

Co zamierzam zrobić?
Wyprzeć wszystkie peryferyjne myśli nie związane z moim celem. Gdy usiądę ponownie na krześle, to nie dopuszczę, by pojawiły się wspomnienia nie mające z praca artystyczna nic wspólnego. Nie dopuszczę bym zasnął.
Zaplanuje  zagadnienia, które będę drążył w wolnej chwil. Wtedy, również w śnie pojawia się nowe idee i koncepcje, przydatne mi w malarstwie.
Przyspieszę wielokrotnie własny rozwój, gdyż będę pracował nad malarskimi zagadnieniami w każdej wolnej chwili.

Badanie stanów swiadomosci zepchnę na buczyny plan mojej działalności.

Mogę sobie już na to pozwolić, gdyż sporo nowego udało mi się wskórać. Skrzętnie, skryje w zaciszu, najnowsze wnioski. Przez następnych parę lat, opracuje nowa koncepcje ciał człowieka. Co za ulga, dotrzeć do końca wieloletnich poszukiwań.:)

http://www.metacafe.com/watch/1440329/the_wonder_of_oil_painting/

http://www.forum.obemania.pl/portal.php
http://www.obeforum.pl/

http://www.afterlife-knowledge.com.pl/
*
Uzupełnione 23.06.2010
Po roku działalności, Dariusz, zniechęcił się do działalności publicznej. Zerwał kontakt z entuzjastami oobe, szukając od nich schronienie.
Jego książka jest dostępną na forum oobe.pl do ściągnięcia za zgoda samego autora.
Co mogło być przyczyna takiego kroku, pytają się jego przyjaciele. Prawdopodobnie napastliwość i odmienność w interpretacji tajemniczych zjawisk samego oobe. Narosła przy nich otoczka niezwykłości, inspiruje wielu ludzi. Ta niecodzienność doznań poza ciałem, pcha ich jednak w przeróżne konflikty, utrudniając im prywatne życie. Dziękuję Ci Darku za twoja kontrowersyjna książkę.
Moja zona nie może jej znieść za formę, jaka się posłużyłeś przy jej pisaniu. Patrze na na to z przymrożeniem oka i ciesze się, ze dałeś mi jeden egzemplarz na zlocie w Muchowie.
Kiedyś pewnie otworzysz ponownie buzie, bo nie wytrzymasz. Zaczekam cierpliwie, aż się to stanie. Trochę się zmieni do tego czasu, coś nowego odkryjemy w temacie. A wiec trzymaj się.
Uzupelnione 01.07.2010
Darka Sugiera, spotkałem we Wrocławiu. Umówiliśmy się na dworcu, czekając na autobus. Z grupa zapaleńców zorganizowaliśmy pierwszy zlot obe w Muchowie.
Darek przyniósł żółtoczarną flagę i wymachiwał nią na holu dworca. Obe rebelia, wykrzykiwał rozbawiony do zaskoczonych przechodniów.
Oniemiała grupa przyglądała mu się z podziwem. Darek, bez cienia skrepowania, poprowadził nas do autobusu, pokrzykując co rusz obe rebelia.
Na zlocie zaczęliśmy rozmowy. Wszyscy byli podnieceni. Tyle osób o podobnych zainteresowaniach w jednym miejscu, Kto wychodzi z ciała i jak to robi,- szumiało na korytarzach, zadawaliśmy sobie pytania, ciekawi przygód innych osób.
Któregoś wieczoru, namówiłem Darka z Robertem byśmy zrobili wspólną probe, ciągnięcia się niefizycznym ciałem . Obaj usiedli naprzeciwko mnie, zapadając w smaczna drzemkę.
O, ktoś ciągnął mnie za palucha i miałem jakieś pasy na nerkach, o tutaj powiedziałem z zadowoleniem. To ja, ja z tym palcem, powiedział Robert. Tak, tak, właśnie tak jak mówiłeś, udało mi się spiąć i szarpnąłem ciebie za palca, dobrze to wyczułem, powiedział Robert, wstając podniecony z podłogi. Ha, ha palec ten sam, tylko ręce się ci pokręciły. A ty Darek, co mi robiłeś? Osiadłem ci okrakiem na kolanach , o tak obejmując nogami i dałem ci ojcowskiego buziaka, ha, ha uśmialiśmy się wtedy. Wyraźnie odczułem ten nacisk w okolicy pasa, coś jak ciężkie klamry, obejmujące mnie dokoła. Na buziaka nie wpadłem, odparłem, choć czułem lekki dotyk w głowę,. Nie skojarzyłbym tego jednak, było to zbyt delikatne doznanie.
Za którymś razem, Darek opowiadał jak zarzucił sobie mnie na ramiona i nosił jak worek. Stój, co mówisz! Przecież to ja z tobą to robiłem. Ach rozumie, powiedziałem wtedy. Nie dotarłeś do ciała astralnego i robiłeś to jedynie ciałem mentalnym, wyobrażając to sobie , bez odczucia ruchów astralnego ciała. Dalo to taki efekt , ze ja również myślałem o tym samym. Utożsamiłem się z tym noszącym a nie noszonym.
W ciągu kolejnych zlotów przeprowadziliśmy wiele wspólnych medytacji. Ciągnęliśmy się za rożne części ciała fantomowym ciałem, utrudniając eksperyment, by uzyskać wiarygodne wyniki. Jak dziś pamiętam gdy rozdał nam swoje książki i notatniki. Dostaliśmy również od niego kubki z jego znaczkiem graficznym. -Obe rebeli.

Wiele zlotów oobe odbyło się już w Polsce. Od któregoś czasu Darek przestał w nich uczestniczyć. Zrezygnował również z pisania na forach. Jednym słowem,  zniknął w cieniu, bez slow wyjaśnień.
Kiedyś zadał nam pytanie.  Co jest jego znakiem w astralu. Kto zgadnie, to dostanie nagrodę. Parę dni, po tym ogłoszeniu przyleciał do mnie ktoś, mówiąc , ze jest Darkiem. Niezwykłe było to spotkanie, gdyż siedziałem właśnie przy stole zajadając śniadanie. Dostroiłem się natychmiast i zacząłem rozmowę z przybyszem. Ha jestem Darek, mówi mglista postać nad stołem. Jak to Darek? A co tu robisz w biały dzień i to na moim stole, Mogę z tobą najnormalniej rozmawiać, ty wyrażasz myśli słowem a ja myślowo?To dobrze, mowie do przybysza. Jeśli jesteś Darkiem, to zdradź tajemnice zagadki, tej którą podałeś na forum.
Wtedy mglisty przybysz powiedział. Powiedz,- trzy paluchy. Ha, zaśmiałem się rozbawiony. Trzy paluchy?
Rzeczywiście, zgadzało się. Zgadłeś Zbyszek, jestem reinkarnacja przemiłych , trójpalczastych istot z odległej planety. Zgadłeś, gdyż niczego nie wiem o twoim niezwykłym spotkaniu ze mną☺
Kilkakrotnie spotykałem jeszcze ta niezwykłą, przezroczysta osobę , raz nawet w aucie na autostradzie. Poprosiłem ja wtedy o weryfikacje, będąc ciekaw, czy widzi przedmioty w świecie fizycznym. A tam, co to za auto i co jest na nim napisane? Opisywał bezbłędnie przejeżdżające samochody, żartując sobie z niemieckiego akcentu.
Kim był ten niezwykły gość, podający się za Darka z którym tyle razy rozmawiałem a o których rozmowach, ten oryginalny nie miał żadnego pojęcia.

W tym tygodniu, zajrzałem ponownie do jego książki. Czytając kilkadziesiąt stron, zdałem sobie sprawę z trudu jaki on w nią włożył. Napisana prostymi zdaniami, przeplatana często żargonem, opisuje zmienne stany swiadomosci człowieka.
Przypomniały się mi moje przygody z przed kilkunastu lat. Podobne wypieki na polikach i ten szalony entuzjazm przy pierwszych rozmowach z niefizycznymi przyjaciółmi. Ich niezwykle słowa, trafiające w sam środek głowy. Bez wyraźnie rozpoznawalnej płaszczyzny, gdzieś przyczajone zza pleców, wydobywające się porady. Czytając kilkadziesiąt stron jego książki, zdałem sobie również sprawę z autentyczności relacji Darka. Jego przygody, opisane w szczególnie prosty sposób, są dla mnie interesującą relacja podróżnika niefizycznych światów.
Wielokrotnie spotykałem się z krzywdzącymi Darka opiniami, uszczypliwe, podważające jego wiarygodność i zdrowie psychiczne. To wariat, zmyśla wszystko, nawiedziony.
Z podobnymi opiniami również się zetknąłem. Przypisywano mi podobne cechy charakteru, choć ostrożny jestem z moimi wypowiedziami.
Wielokrotnie Darek irytował mnie w czasie rozmowy, swoja spontanicznością i typowo dla podróżników szczerością. Niezwykle otwarty, bez skrepowania, opowiadał o swoich intymnych doznaniach i przygodach poza ciałem.
Musze przyznać jednak, ze jest to postać wielkiego rozmiaru, nietuzinkowa. Jego odwaga przekraczała moje wyobrażenia. Nie znam nikogo, kto by się odważył tak otwarcie mówić o niefizycznym świecie. Za to nalezą się mu oklaski i podziw, pomimo tego , ze zniknął tak tajemniczo, bez słowa i milczy. Przekonany jestem , ze przyjdzie kiedyś ponownie na publiczna scenę i opowie nam swoje niezwykle przygody w dojrzalszej postaci.
Przez ostatnich parę lat udało się nam przeprowadzić wiele wspólnych eksperymentów. Internet umożliwił nam współprace, i wyciągniecie wspólnych wniosków. Poszerzyliśmy nasza wiedzę, zdobywając wielu dowodów naszych niefizycznych podroży. Obe -rebelia toczy się dalej. Rozpoczęta przez Darka Sugiera, przyjęła interesującą formę. Nie jest już bezradnym bajdurzeniem a solidną obserwacją rzeczywistości.

Zabawne są te nasze weryfikacje. Wcześniej Sylvwerka napisała coś o naszym wspólnym śnie i koszykarzu z którym do niej przyszedłem, szykując się na wyprawę. Parę dni wcześniej z koszykarzem wybrałem się na wycieczkę w fizyku..
Hej Sylverka ten numer 22 to raczej nie chodziło o ciałka , to cześć mojego IP numeru, widoczna dla administratorów. Ciałek w moim rysunku multiswiata zaznaczyłem 7 a w IP, właśnie po tej cyfrze 7 leci 22, haha, dobre:)
http://cialka.net/wp-content/uploads/2010/06/wahrnehmung_amPHieTheaTer_02.jpg
Dzisiaj Josef mnie pyta, czy boje się dentysty, bo jęczałem w nocy na zęby w jego snie. Ups, właśnie robiłem ostatnio zabiegi na paradentozę, z drapaniem po dziąsłach. jeszcze jeden termin, który przegapiłem , muszę zadzwonić i przeprosić. Widząc przyznane prze niego punkty Rugwie i Ashy podziękowaniem mu wczoraj słonecznym uśmiechem, a tu masz w nocy zadyma, heh.
Sam mam spore przerwy w pamięci, gdyż poszedłem zmeczony, bardzo późno spać, , no jakaś blondynkę dobrze pamiętam:)
Ha zapomniałem najważniejszego w ekspo. Rugwe i Ashe zaciągnąłem na mój koncert:)
mówiąc o tym podstępnym planie jedynie Warmine.

Maluch śpiewa a wujek tańczy( 2009)
http://www.youtube.com/watch?v=0nuI2bR9Jp8
http://www.youtube.com/watch?v=ohiK0w5C5yc
GRAY
Ja starałem się przesyłać radość i szczęście tak naprawdę tym, którzy jej potrzebują bez większego ukierunkowania. Przez jakiś czas czułem obecności osób. Nie zwracały one na mnie uwagi, albo nie wiedziały w ogóle o moim istnieniu. Zachowywały się jakby były czymś zajęte, to ktoś gdzieś przechodził, to brał coś i przestawiał.
Poza tym odczucia zwiększonego przepływu energii, zawirowania w okolicach czakr i stan na podobieństwo ekstazy.
Odczucia odczucia i jeszcze raz odczucia, których nie potrafię opisać, dlatego bez konkretów

edit: zapomniałem dodać, że zacząłem koło 22
SILVERKA
Zastanawialam się rano o co z tym chodzi:) spróboję obejrzec jeszcze niefizycznie ten wątek dokłądnie. Denerwuje mnie, ze częśc dialogu zawsze zapominam i zapamietuję to co ważniejsze. Poproszę swoich niefizycznych by pomogli mi przestawić jak najlepiej zapamiętać takie dialogi. I mi podpowiadają, ze jeszcze jakis sen bedę mieć z tym Twoim kolegą koszykarzem hehe
i uslyszalam wyraznie jak powiedziales bym weszla na ten link/ nie czytam tych wszystkich relacji z tego watku bo wszyskto zazwyczaj jest w AP.
WOLFSTEIN
Jeżeli chodzi o Mnie, położyłem się i zrelaksowałem, i starałem sobie wyobrazić jakąś energię, która będzie przypominała szczęście. Doszedłem do wniosku, że najbardziej ze szczęściem kojarzy Mi się tęcza, dla tego też wyobrażałem Sobie, że taką energię wysyłam od Siebie. Jednakże dużo tej energii nie udało Mi się przesłać, możliwe że z tego powodu, że ostatnimi czasy mam depresję. (Być może dlatego u Rugwy, miałem podkulony ogon). Chwilę jeszcze poleżałem, i w pewnym momencie poczułem jakiś przypływ radości, lecz minął On, dość szybko. A i tak chciałem przeprosić, bo z tego powodu że zasiedziałem się i eksperyment zacząłem ze spóźnieniem ok. 10 minutowym. I skończyłem też w przeciągu 15-20 minut.
DRAQ
Gdy zauważyłem że rugwa kładzie się na łóżku to pomyślałem „aa.. pewnie te doświadczenia teraz są”. Pozwoliłem sobie bez żadnych wyjaśnień wziąć udział w ekprerymencie i wysłać wam radość. Odrazu poczułem jak energia mi idzie nie z czubka głowy do dołu jak zwykle, lecz na odwrót- od dołu do góry. Przeczyściło mnie energetycznie i przytuliłem rugwe, a potem wysłałem radochę innym uczestnikom
emte u.
ASHA
W tej podróży napełnionej radością, gdzie w kreacji pojawiły się dźwięki.

Wdziałam wyraźnie Rugwę, otoczona była jasnymi, świetlistymi punktami które pulsowały wesoło. Widziałam też Zbyszka, który wyraźnie był czymś zaabsorbowany, „znów coś kombinuje” to tak, w pozytywnym wydźwięku. Postrzegłam też innych, ale byli jakby schowani nie tak bardzo wyraźni.
Dodałam swojej radości, choć przyznam na tamten moment byłam troszkę zmęczona i ćwiczenie robiłam z przesunięciem.

Takie eksperymenty to świetna rzecz, bo produkują dobrą energię i skupiają właśnie na tych dobrych emanacjach, których nam nigdy bez końca

Pozdrawiam wszystkich ciepło!

PS. Kwiaty mają jakiś magiczny związek z radością

Zbyszek
Spostrzeżenia Sphinx-a, ciałkowego gościa, oddaje mu głos:)
Sphix:
Napisze po prostu coś od siebie.
Może trochę niepewnie, po tylu dziesiątkach konfrontacji, zawiedzeń, a nawet chwilowych rezygnacji….. Kiedy ludzie na zadawanie im pytań odpowiadali poczuciem zagrożenia ich światopoglądów…
Czuję się po prostu, chwilowo jeszcze niepewnie…

*
Rysunki Wolfganga.
Mam nadzieje , ze wkrótce dostarczy on nam wyjaśnień tych rysunków, opisując szczegółowo ich znaczenie.
Wieloswiat
#
TETRA_PENTAGONALER_HEXAEDER

*
Zaczerpnięte z:
http://home.icslab.agh.edu.pl/~kulkos/s/?go=teoria_swiatow_rownoleglych/wieloswiat

Teorie naukowe
Zgodnie z jedną z interpretacji mechaniki kwantowej w tej przestrzeni znajdują się wszechświaty, które pochodzą od naszego wszechświata. Co chwila powstają w tej przestrzeni nowe uniwersa, za każdym razem, gdy powstaje we wszechświecie wybór (np. dana cząsteczka może poruszyć się kilkoma drogami i wtedy powstaje tyle nowych wszechświatów, ile jest możliwych dróg, a w każdym z nich cząsteczka porusza się po innej drodze).

Innego rodzaju multiwersum opisane zostało w 11-wymiarowym rozszerzeniu teorii strun zwanym M-teorią. W tej teorii, nasz i inne wszechświaty powstały w wyniku kolizji membran w 11-wymiarowej przestrzeni (tzw. hiperprzestrzeni). W przeciwieństwie do wszechświatów w “multiwersum kwantowym”, mogą one mieć zupełnie różne prawa fizyki.
*
Troche o HOLONACH, dynamicznej membranie:)
http://www.mu6.com/animated_tree.html
http://www.mu6.com/holon_creation.html