najpierw opisze moje spotkanie z Wolfem , a później skocze do wczorajszego spotkania.

ulica, wieczór, dużo świateł, latarni, oparłam się o kosz na śmieci bo wydawał mi się chyba najbardziej odpowiedni do tego
długo nie czekałam, zatrzymała się czarna bryka – czysta, pozytywna.
wsiadłam do środka nie otwierając drzwi
- cześć, wita Cie mgła
cisza, Wolf ruszył, siedzę i myślę
- fuck, dlaczego mnie nie widzisz
przesiadłam się na tyl po przekątnej zobaczyłam duży brzuszek, jasne włosy, krótkie i chyba to była mała łysinka
- widzisz mnie? odczuwasz?
- tak, a kim jesteś
- za_mglą, mam zamiar pojechać do Zbyszka na imprezę, wiesz gdzie to jest?
- wiem, po to tutaj jestem
- coś ty?
usiadł Daltar po mojej lewej
- a alkohol masz? w tej swojej taxi?
- to nie jest taxi
- bzzyy to mamy pierwsze sprzeczne informacje
- Daltar gdzie jedziemy?
- nie wiem
- hehehe
- Wolf, no powiedz coś, co nic nie mówisz?
- zaraz dojedziemy
patrze w przednia szybę, a ulica ta sama, nawet śmietnik stal w tym samym miejscu
——————————–
impreza
stoi kobieta,na pierwszy rzut oka bardzo pozbawiona wszelakich blokujących energii, porusza się w takt jakiegoś dźwięku, bardzo wysokiego, długie włosy, stoliki, długi bufet, podchodzę bliżej
do barmana
- cześć, szukam Zbyszka
- cześć Zbyszek jest tutaj
- a dokładnie?
- a siedzi tam
i palcem wskazał sufit
przy suficie
siedzi koleś na żyrandolu – lampie – oświetleniu podchodzę
- co robisz?
- sprawdzam oświetlenie czy zdj dobrze wyjdą
zeszłam, zaczęłam wchodzić do rożnych drzwi
1 drzwi
woda, morze, błękit, ciepła woda, kamienie, uśmiechają się, takie jakby gąbczaste gąbki
2 drzwi
WC czysto – wychudzę
3 drzwi
nachylona kobieta z wyciągnięta prawa ręka, na sznurku trzyma kamień
4 drzwi
Wolf i jego nie taxowka
5 drzwi
impreza
idzie facet zatacza kola, jest nawalony
wchodzę na parkiet z sufitu opada cieple fioletowe światło, zaczynam tańczyć

podchodzi Daltar
- tańczysz?
- chyba nie
- dlaczego chyba
- bo miała być taxi
- a czym przyjechałaś?
- czymś czarnym, siedziałeś obok
- siedziałem na dachu
- pieprzysz?

wyszłam, przed budynkiem, ulica, światła, kosz na śmieci, oparłam sie, podjechał czarny – czysty samochód
tym razem otworzyłam już drzwi
kierowca
- wracasz?
- a przyjechałeś taxi?
- nie
- to wole piechota

zamknęłam drzwi, odbiłam się od krawężnika, wróciłam do domu .

milego i cieplego zycze
_________________
)O( Salvador, naucz mnie malowac we snie….dziekuje.
_________________

VOYAGE TO AN EXEBITION

Entering a scene at certovsky skaly where at the street-sign, along the tree-guided country road, pointing directly at the „devils rock” I sensed some boy,
„Hello You, where are the passengers, ” I asked him by the way, because he was the only one at the meeting point. He silently looked at me with a question mark on his face, but seemed shure he was the right guy at the right place.
I wondered about the missing Passengers, who had to arrrive from Muchov. I was expecting a crowd of people, almost joking, talking laughing with some tins ‘o beer in the hands. – but silence.
Even the guy hid him selve invisible as an passenger in the silver coloured van ready for a voyage on a highway, listening to some irrestible Songs like „my innocence”
I relaxed myselve a little, steering the car by knee, the armes crossed behind the neck.
My passsenger at the right stared wordlees straightforward at the countryside we pass. – but at a certain situation we sat face to face like on a train ride, in the front seats of the car, I wondered about his markant face, his straight backward combed dark hair seemed to be fixed as a ponytail – we never ever spend a word – silence, exept of outdoor-roaring while the commonrail shifted the gear, and some mumbling of the seemingly invisible friends in the rearseats.
Far south passing the great lake (Bodensee) we had a stop. In this time short after sun down we went for a short stroll at the peer watching the light-lanes surrounding the dark water plane, and I showed my passengers the short experiment after focussing the bright sparkling stars for a while:
” Watching the stars for some calm minutes and short before turning the head down to earth bend your knees a little bit.
Yes there’s no difficulty , just go down a little bit while looking at the stars…”

There’s a long straight street without any bending curves bevore arriving at the vernisage building.
Arriving at the parking place, there is nothing special to remember. Its like arriving at an old little Market Mall with diffferent signs at the wall. Most of them seem a little greydusted, and even the blue walls have a touch of weather whashed off painting. – but expect miricals we’re entering.

A backyard vernisage:
We’re here, let’s go. As everytime while dreaming i went out of the car without the need of slamming the door. Strolling arround the house looking if theres something different than the first two times i met Jani the Painter here, while he was working for the mr King. Orientation at the location was not easy after this long time.
Someone of the passengers followed me couriously. i felt in my ridge (back), so we went upstairs looking if there is someone in the Office to greet, but nothing no one welcomed us. So i whished to be in the billiard-restaurant looking for a fresh cofffee after the long highway trail.
Even the figure in the restaurant didn’t appreciate the my coming, … waiting for no one to arrive.
So the place isn’t interested in our arrival, counterwise we’re only interested in the exebition. …
… lets go colour!
The first impression I got was, looking down on a wide large dark ground in the middle of nothing.
Let’s say I was a little frustrated, knowing Jani the Painter and his occupiing manner to disturb any known working-place with a disorder of his equipment.
Taking a second start-UP there was colour, abstract colour .. floating .. Its like mixing some drops of fresh oil colour in a water bowl. The only difference the surface is vertically orientated. Like painted polygons on a drapery. Somewhat coloured in an basically orange tone migrating to some intense yellow or red tint, floating arround as if I was looking with defocussed eyes through an kaleidoskope, that works on more than 180 degrees.
Crazy enough there where some beeings arround. Who it was, ask someone else I don’t know. But … in some interaction some other person interfered from the background with my interpretation of the exebition and by setting its awareness of the „truth (true picture)” encountered to my view of the situation, the picture moved like a blanket in the wind … and the whole scenery canged during this interference. Like living colours.
Suddenly the scene flipped iside out. Best described: it’s like as if I was standing inside a box an suddenly the boxes walls are flipping over, me standing inside the box but looking at the walls of the box from the outside. at this moment the outline of the painting changes to an dark blue, naearly greyish nightsky.
Writing more about my personal experience, it would become a speculative mixture, because I’ve been talking to Jani since the vernisage adventure and the influence of the conversations will damage the personal impressions. Thank You

Helo Paul.
Spytałem niefizyczniaka co z ta twoja liczba. Niby nic nie odpowiedział, coś mi jedynie jakoś mrugnęło.
Przed wczoraj zepsuł mi się telewizor. Kupiliśmy nowy, kosztował 799. Przy zakupie w kompie przemieniła się cena na 899. Zmieniono nam ja , stwierdzając pomyłkę.
Telewizor zepsuł się przy uruchomianiu. Wylazłem z ciała z radości gdy go włączyliśmy.
Spaliła się ważna cześć, gdy tak dziwnie na niego spojrzałem:)
Dostaliśmy oczywiście nowy, gdyż trafiła się nam czarna owca w Media Markcie.
Spytałem Stacha,- to co z ta liczba i wtedy bum. Odejmując za duża stówkę , zostaje 102 różnicy.
To dokładnie tyle co RUDY 102 u Czterech pancernych. Taki właśnie login wymyśliłem sobie parę lat temu, gdy zaczynałem pisać na forach.
799 minus 597 to 202, w tym pomylona stówka i wychodzi RUDY
E tam, pewnie zmyślam!!!
Bo, czy może być taka szalona rzeczywistość?